این قانون انتظار است...

اماچه کنم که با آمدن های مکررت نیز انتظارم را پایانی نیست....

آمدی

خوب است که آمدی....

همیشه بیا و گذری کن بر یخ سرنوشتم....

اما انتظارم را پایانی نیست...

در نبودت آرزو می کنم و در بودنت فکر!!!

من دور از تو می پوسم....

از پوسیدن هراسی ندارم که از غم زندگی بدون تو

در این لحظه های پر دلهره وحشت دارم...

دیگر از من تا خاک شدن راهی نیست!

خواهم مرد....

غم تو را با خود خواهم برد...

غم تو....انتظار من.....

این روزها دلم می خواهد با تو بگویم

از روزهایی که نبودی

از لحظه‌هایی که ندیدی

از حرفهایی که نشنیدی

این روزها می‌خواهم با تو بگویم

از رفتارهای عادی‌

از روزهای ساکت و آرام

از ثانیه‌های خسته

از غصه‌های بی‌شمار

از لبخندهای تلخ و خنده های دروغین

از تمام چیزهایی که فرصتی نبود یا ندادی برای گفتنش

اما...

تو باز هم نیستی

مثل تمام روزهایی که نبودی

نبودن‌های تکراری

... و لحظه‌های من سکوت می‌کنند

تلخ تر از همیشه!

می خواهم تصویری از چشم هایت بکشم

که فقط لبخند بزند

می خواهم در رویاهایم لبهایت  را به تصوریر در اورم

که فقط با من حرف بزند

می خواهم با قلم موی خیالم برایت گیسو بکشم

میخواهم قدم هایت را بکشم که فقط به سوی من می آیند

میخواهم مهربانیت بکشم

میخواهم از تویک فرشته بسازم

میخواهم با قلموی خیالم دوستیمان را رنگ کنم

تو بگو ای خوب ای صمیمی

باید آن را چه رنگ بزنم ؟

من قلمم بیرنگست

من کجای این خیال را رنگ بزنم

تا حرفهازیر اشکهای خسته ام جان ندهد

تو بگو ای خوب ای صمیمی

تو بگو

سفيد مي نويسم تا مبادا خرده بگيرد  , , ,

سفيد مي نويسم تا مبادا تنهايي پيشه كند   , ,

سفيد مي نويسم تا مبادا دل آزرده شود   , ,

سفيد مي نويسم تا مبادا نخوانده پاره كند   , , ,

سفيد مي نويسم تا مبادا رز سفيد را از ياد برد   , , ,

فيد مي نويسم تا مبادا انتظارم را فراموش كند    , , ,

در اتاقی که به اندازه یک تنهایی ست

دل من

که به اندازه یک عشق ست

به بهانه های ساده خوشبختی خود می نگرد

به زوال زیبای گل ها در گلدان

به نهالی که تو در باغچه خانه مان کاشته ای

و به آواز قناری ها

که به اندازه یک پنجره می خوانند

آه ...

سهم من این ست

سهم من این ست